Asturianismu cibernéticu

26-1-10 asoleyáu d'elcomerciodigital.com y asturbulla.org

Nun sabemos, anque yá hai dalgún estudiu d'universidaes anglosaxones al respective, qué parte de la realidá contemporania s'escuende o abelluga nel mundu virtual d'internet. Hai quien diz que la Rede nun escuende nada y que, al contrario, multiplica les relaciones personales, institucionales y sociales, y nun les sustitui, como munchos camienten. En cualquier casu, seya complementándola o suplantándola, tolo que tenga que ver con Asturies vive yá tamién n'internet. Hai blogues n'asturianu, informativos dixitales, profesionales que traducen software al nuestru idioma, foros d'alderique a mamplén que tienen «lo asturiano» como exa del discurrir de los participantes; y la Uiquipedia acueye más de 12.800 artículos, un auténticu milagru pa una llingua y una cultura arrequexaes polos que manden y hespicianes del prestixu d'utilidá y modernidá. La razón de que l'asturianu guañe n'internet ye difícil de saber. Igual l'individualismu de la rede ye un bon ñeru pa los asturianos, como sabemos, incapaces de xuntase en grupos de más de tres cuando se trata de defender, estudiar o falagar lo propio. Otra cosa mui desemeyada ye si dalguién los llama pa defender a la Humanidá, al Planeta, al Universu o al Cosmos: entós van a rastru abiertu a la inmolación ensin dulda nin reconcomiu. Pero como la realidá virtual permite a caún facer y contribuyir dende casa, ensin conciliar primero con naide, ehí tenemos al asturianismu caleyando pel cable gayoleru.

Otra esplicación, tamién plausible, ye qu'esistan munchos más asturianistes (falamos equí de cualquier versión del modelu: cultural, políticu, folcóricu, musical, sentimental. y hasta turísticu) de los que suponemos. Pero la vergoña fadría que nun se manifestasen na realidá cotidiana, por esi mieu racial a que los tomasen por aldeanos, fatos o 'frikies', y, sicasí, alcontraríen n'internet un sitiu afayaízu pa espresase gracies al anonimatu o, cuando menos, a la distancia física que separta nesti mediu al emisor del receptor. La última esplicación ye que de verdá los asturianos esmolecíos de les sos coses tengan un cuerpu muncho más curiosu de lo que la mayoría camienta, y, entós, la so espresión n'internet nun sedría más que la consecuencia lóxica d'esa esistencia. Amatagáu y ignoráu poles élites económiques, culturales y polítiques, como cualquier otra cosa moderna nesta Asturies escangayada, l'asturianismu atoparía na rede un calce amañosu pa espresase, y por eso los blogues, les páxines y les iniciatives de toa triba (como la de pidir l'usu del asturianu nes redes sociales) qu'abluquen y interesen, en comparanza cola llosa echada a monte que son los demás medios de comunicación más tradicionales.

Sicasí, nun hai que facese ilusiones, anque l'asturianismu alcuentre un camín dixital pa espresase (seya'l cultural, el sentimental, el lliterariu, etcétera), nun llogrará nada a nun ser que tamién alcuentre'l camín de vuelta pa posase na realidá de los ciudadanos indiferentes pa les sos coses más cercanes. N'otru casu, puede qu'un día dalguién funde una república asturiana independiente na rede onde tenga una esistencia virtual lo que nun ye quien a xorrecer albentestate, esi asturianismu que n'abertal, o nun esiste, o tien vergoña, o nun ye quien a xuntar más de tres voluntaes ensin que la folixa acabe a palicazos, como nes meyores descripciones lliteraries de les nuestres romeríes del sieglu XIX. L'Asturies cibernética nun será más que fumo ensin l'Asturies analóxica.